HINDI NAPIGILAN! Kris Lawrence Naging Emosyonal sa ARUBA Miss na si Katrina Halili

HINDI NAPIGILAN! Kris Lawrence Naging Emosyonal sa ARUBA Miss na si Katrina Halili

May ipapagawa ako sa iyo.

Ano ‘yan? Kumusta.  Magandang umaga, Binibining V.

Magandang umaga.

I have something for you, Miss B.

Vigay ko na lang po.

Anong nanay?  Buksan ang kampana.

  Mga Facebook .

Kumusta sa lahat.  Parang streamers university.

Alam kong lahat ay nabubuhay.

Nasaan si Kai? Ay, teka.

Paano ka mag-pin ng comment? Naghihintay ako.

Teka, teka lang, mga pare.  Teka, teka, teka.

Kailangan kong i-pin ang isang bagay.  Lilipat na ako ngayon, babe.

Ryan, Mr. B.

Oo, ang lalamunan mo.

Kumusta.

Kumusta.  Matagal na tayong hindi nagkikita.

Kumusta.  Matagal na tayong hindi nagkikita.

At narito si Ricardi, isa sa mga prodyuser.

Kumusta.

Kumusta ka?  Kumusta.

  Ayos lang ako.  Mabuti naman ako.

Ikinagagalak kong makilala ka.  Napanood ko ang video mo tungkol sa War Thunder.

Napakaganda.

So hind server say Mitch ano na yang na promo ka So sabi nila

madame Janet.

Kumusta, Binibining Ferlin.

Hi Hello ano a naka live.  Kumusta.

Ano?  My ano sha my Wi-Fi madame connected Wi-Fi.

At narito ang ating mga prodyuser.  Meron, gusto ko lang magpasalamat.  Salamat sa pagbibigay mo sa akin ng pagkakataon.

Naku, hindi ko kaya ang mga mani.  Gusto mo ng mani? Mga mani.

Lihim ang boses.

Kaya, ito ang ginagamit ko kapag naglalakbay ako.

Mayroon akong dalawang mikropono.  Mayroon akong isang sinizer capsule sa isang Noyman capsule.  At kung mayroon silang Sure mic, doon ko ginagamit ang Sure KSN11 ko.

At siyempre, mayroon tayong mga matangos na tainga.  Ang sanggol ni Arthur.  Hindi niya maintindihan.  Hindi rin niya maintindihan.

May dala akong mikropono.

Gusto ko itong hilaw.  Tama siya.  Tama siya.

Wala akong pakialam sa kahit anong mikropono.  Gusto ko ng propesyonal.

Sumpa man.  Panginoon ng ating Ano ka? Gusto ko lang magpasalamat.

Salamat sa pagbibigay sa akin ng pagkakataong maging ganito, at anuman ang mangyari, tandaan mo lang na lagi kitang nandyan, Mr. B.

Maraming salamat.  Salamat.

Katie, mag-aabang ka para sa’yo.

Nandito lang ako palagi para sa’yo.

At kahit anong kailangan mo, nandito lang sina mama at papa para sa’yo.  At magkikita tayo pag-uwi natin.  Sige.

Baby Shark doo doo doo doo doo doo.  Baby Shark doo doo doo doo doo doo.  Babe, maglaro ka.

Kaya, diyan na ang katapusan ng lahat para sa AOS .

Maraming salamat po mga ka-AOS.  Mag-enjoy.

  Tara na .  Magkita tayo.  Sige, magandang araw.

Yung araw na nag ang higpit ng yakin ni Bobet.

Bakit ho ang higpit?  Niyakap ko siya ma’am kasi parang niyakap ko na tagal pa siya umuwi.

Kaya yun ma-miss ko ‘yun ma’am kasi yung yakap ko parang hanggang December na.

Kasi December na naman kami magkikita ulit.  So anim na buwan na yakap ho pala yun kaya ang higpit.

Opo.

Parang lahat ng mga anak ko at saka asawa ko dinala ko na L kasi ako lang doon dinala ko na paraung yakap ko kasali naman ng lahat ng kapatid niya at saka papa niya.

Ma’am totoo ho ba na ano may nag-alok ng 1 million doun sa jersey niya? Opo ma’am.

May nagbenta na talaga tapos magsabi sila bilhin ko yung jersey niya 1 million.

Kaya sinabi ko ayoko.

Kahit ilang milyon pa ‘yan hindi ko ‘yan ibibigay.

Kasi lahat ng mga jersey niya ma’am na maging MVP at saka mythical 5 ch yung mag-champion binibigay niya sa akin pero yung iba yun binibigay niya sa iba pero yung mga memorable ma’am nasa akin talaga sa inyo.  Ano hong pinakam-miss niyo yung mga memories ma’am na magkasama kami yung maglalaro na parang wala na akong tinik na shb ganun.

Pag maglaro kasi si Bobet is isa din ako number one fans.

Sigaw na talaga ako ng sigaw.

Humihingi ng patawad si Coach Baldwin.

Nagteleved ano ho siya apology pati ho ang Ateneo.

Ano hong sagot niyo doon? Hindi naman yun enough ma’am.

Yung sorry at saka tawad.

Hindi yun enough ma’am.

Hindi yun ang kailangan namin.

Kailangan namin is yung sorry na may malasakit.

at katotohanan.

Message niyo na lang po kay Bobet.

May gusto ho ba kayong sabihin kay Bobet? Ah kung may sasabi ako sa anak ko, sana hindi niya patulugin kung may mga taong nagano talaga may kasalanan sa kanya.

sana kung saan siya ngayon dalhin niya yun kaluluwa ng mga taong walang malasakit at respeto sa amin kahit mahirap lang kami.

Una po sa lahat maraming salamat po sa interview na ito at nakikiramay po ako ng taos puso sa inyo.

Kamusta na ho kayo?  Parang okay.

Parang hindi rin kasi sabi masabi ko sa sarili ko, “Okay ngayon marami pa akong kausap.

Iwan ko pagkatapos kayo sir, kamusta ho kayo?” Okay lang naman po ma’am.

Paano niyo ho kinakaya to na nakakabigla yung takbo ng mga pangyayari na syempre na-shock kayo, nalungkot ng sobra.

Tapos dun sa mga nabalitaan niyo rin, iba-ibang mga emotion ho siguro yung mga nararamdaman niyo.

Tapos may pagod pa syempre dahil lumipat-lipat ho eh ‘ ba.

Una sa Manila nakaburol tapos pumunta ng Davao tapos ngayon dito sa inyong bayan.

Paano niyo ho kinaya yon?  H mahirap ma’am pero kailangan talagang kayanin.

Wala na akong magawa kundi ganyan.

go na lang sa tulong ng ibang mga tao na nakiramay sa akin.

Yung ano po yung emotions ho ninyo na syempre na-shock kayo, na-stress tapos nung nakita niyo na bangkay na nga si Bobet, lungkot naman ng sobra.

Pwede hong pakikwento niyo paano niyo ho na nakaya yung lahat ng yon? Sol ma’am hindi pa namin yun makaya hanggang ngayon.

Pinipilit talaga namin na kayanin dahil nga ‘yun sa mga tao na sumusuporta, nag-condolence at nagpakita ng pagmamahal hindi lang sa pinansya.

Kayo po sir paano niyo po nakaya yun? Ganun din ma’am dahil sa maraming nagsumuporta sa kanya no yun may lakas kaming makayanan namin dahil sa maraming ano naglove kay Bob eh.

‘yung pabago-bago pong emosyon, paano nyo ho naano ‘yun na naitawid ‘yung araw-araw na ‘yun mula nong natanggap niyo ho ‘yung tawag ‘ ba tapos nakita niyo na ‘yung bangkay? Hindi ko ah unimaginable ho ‘yun para sa magulang katulad po

ninyo.

Sigurado ho ‘yun.

Paano niyo ho naitawid ‘yung mula ho nung nasabi sa inyo nga ho na wala na siya? Sakit naman ‘yun ma’am sa amin kasi naman namin yung wala na siya.

Para nga akong nawalan daw ng malay eh.

Kasi hindi ko akalain na ganun ang mangyari sa kanya.

Kaya yung nalaman ko na wala na talaga siya.

Parang sinisisi namin yung sarili namin ba’t pumayag kami na pumunta siya doon or sobra lang talaga akong supportive na ina at saka ama.

Sinisisi niyo ho yung sarili niyo? Parang parang ganon.

Parang sinisisi kong sarili ko parang hindi ko mapaliwanag.

Ma’am bakit? Ano hong sinasabi niyo? Parang sinasabi ng sarili ko na sana hindi ko na lang sana pumunta doun sa Mayila kung alam ko lang ganyan ang mangyari ganun.

Mm.

Pero kayo po sir ho ba parang si Bobet po raw yung kasi hindi kayo naging professional basketball player so umasa ho kayo na si Bobet ang magtutupad nung inyong pangarap.

Totoo ho ba ‘yun?  Totoo po ‘yun ma’am.

Oo.

Eh mas mahirap ho ‘yun sa inyo.

Ito pong nangyari.

Anong sinasabi niyo ho sa sarili niyo? Dati kasi ah naglaro ako ng basketball.

Hanggang sa ano lang ako regional.

Hindi ko naano ang mga pangarap ko noon dahil wala namang ano doon oon.

Walang  sumusuporta talaga ma’am kasi  sumusuporta at saka ah kulang sa ano transportasyon kung anong mga ganun mga social media.

Mhm.

Kayaan hanggang ano lang ako regional.

Tapos sinabi niyo ho ba kay Bobet na o anak ikaw na magtutuloy nung pangarap ko? Ganun ho ba ‘yon? Ganun.

Parang ganun ma’am na siya ang ano magpa patuloy.

Mm.

Kasi ang ganda ho ng height niya eh ‘ ba? Ano naman ho sabi niya nung sinasabi niyo ho ‘yun sa kanya? Sabi niya o sige pa.

Mm.

pagpatuloy ko yung ano na ano mo na simula na na hindi mo naabot pagpatuloy ko pero interesado rin ho siyang mag-basketball ba o hilig daw ho din ho ba niya yon mm oo pero ed mas mahirap po sa inyo ngayon yung ano yung burden yung pagsisisi kasi dahil sa basketball ganun ho bang mga naiisip niyo nauwi siya sa ganito may ganun ho bang pumapasok sa isip niyo hindi naman siguro ah dahil sa

See also  Rising Above Setbacks: 3 Resilient Lessons We Can All Learn From High-Pressure Moments

ano basketball Ah siguro dahil sa ano ang may pangarap siya sa buhay ma’am na maihaon kami.

Siguro yan lang siguro ang kasi sabi po ni ma’am nagsisisi raw siya eh na sana hindi na lang siya tumuloy.

Sana hindi nangyari ito.

Kayo ho ba ganun din? May pangarap kasi si Bubit.

Kahit ano siguro ang darating sa kakayanin niya dahil sa mga pangarap niya.

Kwento niyo na lang po ma’am kung pwede ‘yung araw na may send off kayo kay Bobet.

Ang ganda ho kasi nung video ho non eh.

Nakita namin ‘yung ang higpit po ng yakap yako.

Pakikwento niyo nga ho ‘yun ‘yung ah yung araw na yun ma’am is nagsabi siya sa akin, “Ma June 4 na yung flight ko binigyan na ako ng ticket.” Tapos sabi ko ah ganun ba? Ba’t ang dali? Sana mga 1 week lang para makasama kita.

Sabi niya, “Yan lang kasi ma, kasi mag-start na daw yung laro tapos mag-training na.” Sabi ko, “Okay nak, wala namang problema sa akin.

Kung saan ka masaya, basta’t kaya mo, suportado naman tayo.” Hanggang dumating nga yung ano, pumunta kami ng Davao, nagbanding pa sila mga 10 meTS. 10 minutes na yung 2025 palarong pambansa at saka 2026 na palaro.

Nag-bonding sila lahat doon sila sa Samal.

Pinapalitan pa yun kasi umaga na umuwi eh.

Umaga na siya hinatid ng 10 minutes na.

And then pagdating niya doon sabi ko ngayon ka pa umuwi ko yung araw na nag ang higpit ng yakin ni Bobet.

Bakit ho ang higpit? Parang nagparamdam ho kaya sa inyo na baka ‘yun na ang huli.

Hindi ma’am.

Parang niyakap ko siya ma’am kasi parang niyakap ko na tagal pa siya umuwi.

Tagal pa siyang umuwi kasi hindi katulad dito sa Davao na kung may time siya yan na buwan uwi talaga yan ma’am.

Pag sabi niya ma walang kaming pasok pwede naman ako magsabi kay coach na hindi muna ako mag-training.

Uuwi muna ako.

Kaya yun ma-miss ko ‘yun ma’am kasi yung yakap ko parang hanggang December na.

Kasi December na naman kami magkikita ulit.

Yan.

So anim na buwan na yakap ho pala ‘yun kaya ang higpit.

Opo.

Opo.

Parang lahat ng mga anak ko at saka asawa ko dinala ko na kasi ako lang doon dinala ko na paraung yakap ko kasali naman ng lahat ng kapatid niya at saka papa.

Dinamay niyo na ho lahat ng gustong yumakap sa kanya.  Opo.

Tapos yung mga gamit hindi pa sabi niya ma huwag ka na lang magsalita.

Bigyan mo na lang ako ng ballpen at saka pentelpen.

Bakit? Pumunta na ako ng Mannila kasi may may binebenta kaming mga tessert.

Mayong tirert na hindi pa naprintahan.

Maliit na lang siguro mga tatlo or apat.

Ang sabi niya ito na lang mabigyan kita ng sign.

Sabi niya bigyan kita ng firma.

Pagawa mo ito para iaun mo na lang sa t-shirt hanggang samtang daw na adult siya dito sa Maynila.

Napanood ko nga ho ‘yun yung nakita yung picture yung gumagawa ho siya ng mga kitchen.

Kwento niyo nga po yun ma’am.

Opo.

Yung kitchen ma’am is isa din y’yun para para yung ano yung kulang sa amin is mapunan ng kitchen kasi yung income namin is kulang talaga sa sa loob ng bahay.

So kailangan namin gumawa ng another income para mapunan yon.

Kaya sabi ko sa kanya na ganito ka na meron ng nakakilala sa’yo.

Tapos ano kaya kung yung mga jersey mo, yung picture mo signingan mo tapos magawa tayo ng feeds tapos doon tayo magbebenta.

Malay natin sabi ko sa kanya para hindi na ako mag-ano ng isda.

Sabi ko kasi yung isda is madaling araw ka pa, pumunta sa palengke, makauwi ka gabi na.

tos ‘yung iba kong mga anak hindi ko na matutukan talaga kaya sabi ko pag ito mag-click sabi ko dito na lang ako kasi dito lang ako sa bahay naalagaan ko pang kapatid niyo and then makapag-income pa din ako.

Sabi niya okay ma kaya yun mag-post ako.

Share niya hindi ko kalayain na isang araw lang ngayon ngayon namin post tapos pagka kinabukasan 100 pieces kaagad ang nag-order sa amin.

Wow! M tuloy-tuloy na talaga sana yun.

Tapos nagpagawa na naman ako ng 40 pieces para i-dispose.

Pero hindi ko pa na-dispose kasi yun nga ko nga alam kung may nakasend na ba sa akin ng GC na bayad na sila na na ganyan.

Kasi hindi ako nakapag-post na  ganyan pa.

Mayon pa kaming inasikaso.

Hindi hindi ko nga alam kung sino yung nagbayad na hindi ko pa napadalan pero yung 100 F is napadala ko na yung una.  Mhm.

Nak, nakita ko nga ho yung kitchen.

Parang siya ho mismo yung pumipirma.  Opo ma’am.  Oho.

Tapos  magkano ho yung ano kitchen? Malaman.  Yung kitchen ma’am is binebenta namin ng Php50 lang.

Ah okay.

Kamusta ho si Bobet doun sa kasikatan niya? Ma’am hindi naman sikat siya.

Uy pero maraming bibili ng merch.

O sa amin.

Oo.

Sa amin kung tanungin mo siya hindi siya sikat.  Ah talaga ho?  Tanungin mo siya hindi siya sikat.

Sabi niya, “Nakilala lang ako dahil sa basketball ko pero hindi ako sikat.

” Hindi siya feeling sikat.

Oo.

Hindi ho ganon na bata itong si Bobet.

Ano ho bang klaseng anak siya, Tay? Anong klase hong anak si Bobet? Ah, si Bobet mabait talaga si Bobet.

Pag sinabihan nam ah ganyan ganyan, masuno rin si Bobet.

Walang ano, walang problema.

Napakabait na bata.

Ma’am, kayo po ano hong klaseng anak si Bobet po sa inyo? Lahat naman ng anak ko ma’am is makasasabi ako na perfect.

Perfect ho.

Wala kayong masasabi sa kan wala akong masasabi sa kahit sa isang anak o.

Though may mga anak ako maliliit normal naman siguro ‘yun na pinapalo natin kasi makulit ganyan.

Lima po silang magkapatid na lalaki, dalawang babae.

Pero never nila ako binigyan ng problema.

May nakita ho akong picture nakatalikod siya don sa inyong pwesto sa palengke.

Tumutulong ho siya sa pagtitinda.

Opo ma’am.

Pag umuwi sila dito sa amin, may rules sila.

May rules kami sa loob ng bahay.

Pag dito sa amin walang uupo.

Pag hangga’t may trabaho, tratbahuhin talaga.

‘ag sabi ko, “Uy, tayo lang nagbenta ng ano isda don’ sa palengke.

Kasi ‘yung ‘yung binebenta namin ma’am is minsan marami, minsan wala din kaya don kami parang walang estimated na supply ba.

Parang tatlong bulan wala.

Mm tatlong buwan marami pero hindi naman mabenta kasi marami nga maraming nag-aano mga vendors ganyan.

Kaya pag dumating siya dito yung nakilala na siya magbenta talaga magan sila kuya magsalita yan ma pwede manghingi ng pera sabi ko pag manghingi kayo ng pera may kapalit yun ‘ ba sabi ko kaya magbantay kayo doon sa ano pwesto sa palengkke magbantay sila doon manghingi lang yun pero load lang talaga ma’am  pang-load lang o hindi yan maghihingi ng ah kahit ano hindi naman mga demanding yung anak ko eh kung yun nga mga

tsinelas nila ma’am is hindi lang yan sila magrereklamo hangga’t may suot pa talaga pero minsan ma’am may mga taong mabababae talaga binibigyan kami ng ano mga tsinelas binibigyan kami yan bago pa sila yung mga bata ho kasi at some point nahihiya na eh lalo na ho pag mga nagbibinata nagdadalaga ayaw na ho magtind si bobet ho  hindi  gust walang wala siyang  walang hiya  wala  walang hiya talaga Ulongan sain sa pale.

Tumutulong talaga kasi sabi ko hindi nga nahiya yung nagpat yung mamamatay tao yung nagnanakaw.

Hindi nga sila nahiya eh.

Kayo pa kaya na marangal kaya.

Yun ang sinasabi ko palagi.

Kahit po nung sumikat na siya sa palarong pambansa, nagtitinda, tumutulong pa rin ho siyaang magtinda ng isda.

See also  Loisa Andalio ENGAGED NA IKAKASAL NA kay Ronnie Alonte at BUNTIS NARIN ITO!

Ha? Parang sinasabi magusto siya magtinda tapos sabihin niya, “Ma, huwag na lang kasi pag doon ako ma, hindi talaga ako maka maraming magpa-picture.” ‘Yan lang ang sabihin niya.

Gusto niyang tumulong pero sabi niya magtago na lang daw siya kay kasi hindi naano talaga yung tao.

Marami talagang pumunta pumunta magpa-picture ganyan.

So parang mahiya siya.

Mm.

Ganyan.

Pero kung sa pagtinda hindi siya mah hindi mahiya.

Nasabi niyo raw pinakam-miss niyo sa kanya ung pagtawag niya sa inyo ng pa-miss niya.

Yun po ang tawag niyo sa kanya.

Paano niya ho sabihin? Ah yung tawag isha sa amin yung ano pagtawag niyang payan talaga ang nami-miss ko sa kanya.

Wala ng tatawag sa akin pa galing kay Bob.

Ano pong pinakam-miss niyo ho sa kanya? Nasabi na po ni ni papa eh.

Kayo po ano hong pinakam-miss niyo ‘yung mga memories ma’am na magkasama kami yung maglalaro na parang wala na akong tinik na shb ganun.

Anong nilalaro ho ninyo? Wala akong nilalaro ma’am.

Pag maglaro kasi si Bobet is isa din doun ako number one fans  ah sa basketball.

Sigaw na talaga ako ng sigaw ganyan.

Ah yun ang mami-miss niyo na mapanood siyang mag-basketball hanggang nawawalan po kayo ng boses.

Boses.

Oo.

Kayo paang cheer leader ho niyan.

Opo.

Tapos yung mga referee na hindi nakita yung mga yung mga fals na ganyan.

Kami talaga parents ang mag-aaway ng repair.

Ba’t ganon? Sana naman patas ganyan.

Inaaway niya ho ‘yung mga referee? Opo.

Opo.

Opo.

Lalo na ‘ maglaro siya na binibigyan siya tapos kahit na nakita na ng referee, powol naman ‘yun ‘di ba? Wala talaga.

Kami talagang mag-ano.

Pero siya ayaw niya sabi niya  parang parang minsan nga is makulitan siya sa akin kasi parang magsabi siya tama naman parang ganun.

Siya ho umaat inyo so kayo ho naman tinatalakan niyo ‘yung referee.

Anong sinasabi niyo sa referee? Ano mo ‘yan ha? Baka akala mo hindi namin yan nakita ganyan.

Nakita namin yan.

Sana naman patas ganyan.

Ma’am totoo ho ba na ano may nag-alok ng 1 million doun sa jersey niya? Kwento niyo nga yun ma’am.

Ano ma’am nung nagbenta na talaga tapos ngayon na tapos magsabi sila bilhin ko yung jersey niya 1 million kaya sinabi ko ayoko kahit ilang milyon pa yan hindi ko yan ibibigay kasi lahat ng mga jersey niya ma’am na maging MVP at saka mythical 5 ch yung mag-champion binibigay niya sa akin pero yung iba ‘yun binibigay niya sa iba pero ‘yung mga memorable ma’am nasa akin talaga sa inyo.

Sabi ho nung lolo lola niya nung na-interview ho nung team namin last week, yung iba daw ho doon na mga sinoot niya pa nilabhan  daddy ang tawag niya doon kasi ano ma’am yung mother ko tsaka yung kapatid niya na babae yun ang husband  parang tita ko syempre ma masabing lolo kasi apo naman talaga siya pamangkin ako.  Ah ganun.

Hindi pa raw ho nilalabhan.  Opo ma’am  yung jersey niya.

Opo.

So ano inaamoy-amoy niyo ho siguro ‘yun? Siguro ma’am may ano pa nga siya doon.

Ito ganito kalo ito ma’am.

Sa kanya ba ito? Tapos meron pa siyang dabra.

Meron pa siyang dabra doon ma’am na  ano pala ganyan pa ano hindi pa nalaban talaga tapos may pirma niya.

Ah talaga po? Naku ingatan niyo ho ‘yun.

Opo ma’am ingatan ko po ‘yun.

Kaya nga lahat ng mga jersey niya ma’am dito ako doon ako sa bahay dinadala ko kasi ayaw ko baka baka may mga taong magpolo tapos mag-comment doon sa gustong bumali ng 1 million ganyan kaya kahit sa kung saan ako pumunta ma’am dinadala-dala ko yun ayoko yung maisahan pa ako kasi ako hindi ako nangangarap ng 1 million eh memorian ng anak ko na yun mababalik kailan niyo ho nakitaan ng potensyal si bobet na mag-basketball parang 12 yata Ano siya doon ah yon? Ah grade

parang grade 6 grade grade six nag-umpisa siya maglaro.

Kasi matangkad din ho eh.

Kanino ho ba niya nakuha yung height? Parang pareho po kayong matangkad ma’am eh.  Ewan ko.

Saan?  Anong pinakain niyo ho sa kanya?  Ah laot ma’am.  Ano? Laot.  Laot.  Ano yung laot?  Yung ano ma’am? Yung bigas na giniling na mais.

Ah yung mais.

Yun ho ang bigas ninyo kasi hindi ako makabili ng gatas.

Yan iano ko ilawot tapos lagay doon sa didyan ng asukar.

Yun na madidi na nila.

Akala ko margarine laot.

Ano pa ho? Ano pa ho yung mga yung mga nakakatuwa na na maalala ho tungkol kay Bobet? Ano pa ho yung mga gustong-gusto niyong maalala sa kanya? Pag mapa ‘yun, magsasabi yun sa akin, “Ma, anong gusto mo?” Sabi ko nga, “wala kasi wala naman akong pera.

” Sabi niya, “Mayon sa akin.” “Saan ka kumu?” Siya, “Mag-live lang ako, ma’am.

May pera na ako.

Magsasabi siya kasi pag mag-live siya mayon mag-send sa star m mga mga mag-gas sa kanya tapos sabi niya magbili tayo.

Kung kami lang magbili siya ng pizza.

Anong gusto mong flavor ma? Ikaw lang din pizza po.

Oo.

And then magsabi din ‘yan siya na ah ma magpadala ako doon sa Agusan kasi ‘yung mga kapatid ko.

Tapos kwento niyo nga ho nung naasok siya sa palaro tapos nagda-dank siya kasi naglalambitin siya doun sa ring.

Tapos pagkatapos ho noun doun na ho ba siya na-ispatan ng Ateneo? Hindi ma’am.

sa naglaro pa lang siya dito sa amin governor’s Cap kasi mula purok hanggang barangay hanggang municipality hanggang governor’s C  talagang kasali yun  bago ho magpalaro yon bago palaro wala pa okay  tapos nung naglaro na siya ng governor’s

cup all star MVP tanan lahat ang naglaro north at saka South doon sila nag-champion and sa north yata yun north sila o south  ah nag Ah yyung All Star MVP po.

Ano All Star Game po ma’am.

M siya yyung nag-MVP.

Oo mga All Star.

Doon siya na-scout ng Atene ato de Davao.

Pero dati nag-aral na siya sa Amsay.

Ma’am na-scout na siya pala ng Ateneo Davao pero sabi niya saan kaya natin to makikita na bata? Saan kaya natin to maano? Saan ang parents nito? Kaya yung nakita nila sa mga FT, pinuntahan talaga nila dito sa Agusan para magano mag-start.

Kinausap po kayo? Opo.

Anong sabi ho sa inyo? Sabi niya, “Ma’am, baka gusto mong dito sa amin ibinalagay ‘yung anak mo sa Tinudo Davao scholar po may dorm at saka allowance.

” Sabi ko, “Hindi muna ako magsalita na ganyan kasi pa mag-meeting pa kami.” ‘ilang dalawa mag-meeting.

May mga kapatid siya then mga anak ko.  Mm.  Kinukuha ko pa ‘yung respeto nila sabi ko sige lang baka makapagdesisyon kami na ganyan.

Kasi ma’am marami talagang eskwelahan na gustong kuma sa kanya parang 30 school  eh ‘ proud na proud ho kayo no?  Opo ma’am.

proud na proud pero hindi namin yan pinapakita sa ibang tao.

Kami lang talaga ‘yung ano kasi ayaw namin na ganyan kami.

Ah ganyan lang anak mo ganyan ka na.

Ayaw namin ‘yun.

Pero anong pakiramdam ho n syempre para kayong nasa nasa para kayong nasa alapa.

Opo.

Kasi hindi lahat ng tao is makamit ‘yun ‘di ba? Lalong-lalo na sa hirap ng buhay namin tapos isa kami doon na makapasok.

Ayun sabi ko doon ka na lang sa bit kasi kasama mo yung kapatid mo kasi pag doon ka sa Manila malalaki nga yung offer pero yung kapatid mo balik naman dito sa Gusan hindi makapag-train sabi niya okay ma doon na lang ako sa Ateneo magsama kaming dalawa oo kaso naatan din siya ng Ateneo sa Manila o paano ho naging desisyon doon ah kasi may ano na may yung nagpaaral sa kanya sa Davao is sila yung umausap doon sa ateneo de manila.

Mm.

See also  Ang Importansya ng Respeto at Tamang Pag-uugali sa Gitna ng Matinding Tensyon: Paano Manatiling Mahinahon sa Harap ng Problema

Hanggang sabi ko nga kayo kasi mabait naman talaga.

Parang anak din nila ang ting anak.  Kaya yun sinabi ko kayo lang basta masabi ko na ligtas lang yung anak kofte ganyan ganyan ganyan.

Kasi hindi naman namin yan akalain na ganun ang mangyari.

Ah so may isa na ho kayong anak sa Davao na nag-aaral? Oo mayon ngayon.

Nagba-basketball din po? Opo.

1400.

So puro pa.

Puro ho pala basketball player ‘yung mga anak ko.

‘Yung ano ko ma’am, ‘yung tatlong anak ko is basketball player.

‘Yung isa panganay ko is archery player.

Ah archery.

Puro athletico pala mga anak nila.  O dahil sa hirap ng buhay, kailangan may talent ka para makapag-aral.  Girlfriend? Pwede mo ba tanungin yon? May girlfriend po ba si Bobet?  Dati ma’am mayon.

Pero nung P umuwi siya dito sa amin, sinabi ko sa kanya, ‘di ba sabi ko mag-basketball at saka ano, aral lang talaga.

Kasi ‘yung mga babae is darating din yun sa talagang pipila ‘yun sabi ko.

Kaya hindi ko na alam ma’am na pagdating ng ilangangang buwan ilang araw wala na sila tapos sabi na lang ng mga friend niya wala na daw.

Hanggang pumunta sila doon sa Brunei may nakilala siya na American si Suson sabi nila hindi pa sila girlfriend.

N nung nagkakilala sila siguro palagi na silang nagtawagan ganyan ganyan kaya siguro naging girlfriend na siguro niya or an ano ko naman talaga kasi siguro sa kanya ah ito na lang kasi wala dito hindi si mama magagalit malayo to dito lang sa  hindi niya kinento ho sa inyo ‘yon yung girlfriend niya na  ah sinabi naman niya ma’am ito ma oo ito maan kinausap niya pero ayaw naman kasi eh tapos siya lang magano interpret

Tapos ilipat niya ng salita namin talak na lang.

Napanood niyo naman ho siguro yung mga press statements na mga presscon po ni Father Robert Yap yung presidente po ng Ateneo de Manila University sa Manila.

T’s nababasa niyo rin ho ba yung mga ilang players na po na nagpa-interview yung mga teammates po ni Bobet? Nagkwento na ho sila eh.

Dahil nung una ho ‘ ba ‘yung tinatanong niyo ano ba talaga nangyari ngayon ho lumalabas na ‘yung mga detalye? Nababasa niyo ho ba ‘yan? Napapanood niyo? Bale ma’am mula nung nangyari yung pagkamatay ng anak ko hanggang ngayon, ayaw kong tumingin doun sa Facebook.

Wala akong wala kaming tiningnan sa Facebook.

Wala kaming binabasa doon kahit social media.

Wala.

Ayaw ko munang iano yung isip namin.

Ilito kasi nandito pa kami nakiramay pa kami sa anak ko.

Ayaw ko muna yung makarinig ako ng ganyan ganyan.

Ayaw ko muna yun kasi nagkukwento na ho yung ibang players eh kung ano ho nangyari.

Iwan ko ma’am.

Hindi ko pa rin alam kung nagkwento sila na totoo ba or hindi.

Hindi pa hindi pa ako naka-prob.

Basta sa amin is muna namin iano ‘yung isip namin don.

Dito muna kami sa lamay ng anak namin.

Sa huling pagkakataon, dito lang namin siya makasama.

Ma’am, baka lang ano, may gusto kayong sabihin sa teammates, sa coach at saka sa Ateneo sa Manila.

Baka lang meron kayong mensahe sa kanila.

Um, kung may mensahe man ako sa kanila ma’am, salamat sa pagtanggap sa anak ko sa Atenea de Manila.

And then nangyarian akong magawa ganyan.

Sana nga masabi nila kung ano talaga ang katotohanan bago napatay yung anak.

Sana sila lahat ay makonsensya kung ano talaga ang nangyari.

Ganyan lang wala ng iba.

Wala kayong mga gustong tanungin sa kanila? Hindi na ako kailangan magtanong sa kanila, ma’am kasi kung tao kang totoo hindi ka na kailangan tanungin.

Magsalita ka na talaga sa harap namin o kung sino sa amin pamilya para mapunta kami kung mayon silang isasabi sa akin.

Hindi na yun magpasikoy-sikoy ma’am eh.

Kung talagang concern ‘ ba agag ang tao pag concern ka ayaw mo na nung ipaabot pa sa may kaibigan gusto mo sa’yo talaga i-direct mo na talaga  yan lang  sir kayo kasi sabi po ng PNP CIDG kahapon ewan ko kung nabalitaan niyo po.

Hindi pa namin al sabi ho nila hindi raw aksidente.

Meron daw dapat managot.

Ano hong reaksyon nyo po doon? Hindi siguro aksidente ‘yan dahil marunong lumango ‘yung anak ko.

Kayang-kaya tubig lang kayang-kaya.

So hindi ho kayo naniniwalang aksidente.

Iwan na lang namin ma’am kung ano ang investigation.  Sabi nga ho ng PNP hindi raw ho aksidente.

Iwan ko ma’am kasi talagang hindi naman namin yan pinapanood ngayon.

Sabi ng ah dati ah yung sinasabi ko talaga nagsasabi sa amin na ganun ganon pero hindi namin yung ibang tao nagsasalita na sa amin na hindi daw yun aksidente.

Sabi ko nga panginoon na lang ang bahala maganyan kasi kung totoong hindi lalabas naman talaga yung totoo.

Pero yung mag-comment pa ako doon sa mga salitang ganyan ma’am hindi na po namin yan ipabayaan na lang po namin ‘yan sa Panginoon talaga.

Si sir na lang po ho sir humingi na ho ng humihingi ng patawad si coach Baldwin na televised ano ho siya apology pati ho ang Ateneo ano hong sagot niyo doon anong tugon niyo doon ngayon hindi pa ako makapagdesisyon ma’am hindi ko pa nga napanood yung mga anak na ayaong panoorin humihingi ho sila ng tawad sa inyo  at sa lahat  hindi naman yun enough ma’am yung sorry at saka tawad hindi yun Ma’am, hindi yun

ang kailangan namin.

Ang kailangan namin is yung sorry na may malasakit at katotohanan.

Sabi po ng Ateneo, bibigay daw ho nila lahat ng maitutulong nila sa inyo.

Okay naman po yun ma’am pero hindi naman yun din sapat.

Lahat ng tulong naibigay naman po kumbaga pero sa dibdib mo at sa lalo na sa amin mag-asawa hindi ‘yun sapat sa amin.

Kahit anong bagay naman ma’am hindi mo ‘yun mapapalitan.

Ang gwapo ng anak ko tapos papalitan mo lang ng bagay na ganyan.

Wala akong wala akong ano.

Wala akong sinasabi na mga materyal na bagay.

Hindi namin ‘yun kailangan kasi talagang sanay naman kami sa hirap.

Ang amin lang naman is ‘yun nga ‘yung sorry na may katotohanan at panindigan sa sarili.

Kumbaga patulad sa amin ma’am mahirap lang kami pero mayaman kami sa respeto.

Yan lang ang hinahanap namin.

Respeto lang.

Sana maintindihan din nila yon kasi kung wala naman kaming respeto, hindi dadami mga taong kahit saan ma’am Luzon, Visayas, Mindanao yung respeto na ibinigay sa anak ko sa kanila sinusuklian nila din.

Kaya yun kahit saan silang solo, pumupunta sila dito ng dahil yan sa respet.

Kung ngayon narinig naman nila ito, respeto lang talaga yung hinahanap ko sa kanila.

Respeto na nagdala ng katotohanan.

Message niyo na lang po kay Bobet.

May gusto ho ba kayong sabihin kay Bobet? Ah kung mayasabi ako sa anak ko, sana hindi niya patulugin kung may mga taong nagano talaga may kasalanan sa kanya.

sana kung saan siya ngayon dalhin niya yun kaluluwa ng mga taong walang malasakit at respeto sa amin kahit mahirap lang kami.

Kaya ho ba may sisiw doun sa kabaong? Hindi ko po alam ma’am kasi maraming mga tao wala namang mawawala ‘ ba maraming talagang mga tao na maganyan ganyan ginagawa ko lang naman yun ma’am wala namang mawala sa amin.

May gusto ho kayong sabihin din kay Bobe ah para kay Bobe.

Opo.

Ah para sa anak ko ah anak uh asa kakaron na unta nga padayon sa imong lakaw ayaw nagkawili sa imong mga manghod ah kami na ang bahala.

Madam gong request panaginip ba? Mm.

Hindi siya ano nagparamdam sa akin.  Maraming salamat po ho.

Pasensya na ho kayo ulit sa  Salamat po.  Abala at nakikiramay ho ulit kami.  Opo.

Salamat po.

Salamat po.

Disclaimer : This content may be created by AI for entertainment purposes.

Any resemblance to real persons, events, or places is coincidental.

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2026 myphamqueenieskin | All rights reserved